Breuk

Een houten gebouwtje, mijn oude kleuterschool. Het stond destijds op een hoek van de straat waar nu een onoverzichtelijk kruispunt ligt en waarachter een complete woonwijk is gebouwd. Doordat de veengrond zakte werd de toegangstrap jaarlijks met een stoeptegel of wat verhoogd. In het midden van het gebouw was een speelzaal. Misschien was het wel… Lees verder Breuk

Oploskoffie (schrijfveer)

Bij oploskoffie denk ik altijd ogenblikkelijk aan mijn moeder. Niet dat zij ervan hield noch dat ze het dronk. Mijn moeder grossierde in halfponds-pakken DE. Met altijd wat in voorraad, voor de je-weet-maar-nooit. Nu we dagelijks om de oren worden geslagen met de oorlog van Oekraïne, de gascrisis en de op handen zijnde huizencrisis, denk… Lees verder Oploskoffie (schrijfveer)

Gesmeerd

Ik ben óm. Niet omgevallen, God nee, niet weer. Maar ik ben om qua smeren waar het de zon betreft. Afgelopen vrijdag dwaalde ik door de stad, ik had wat tijd over na een heerlijk ritje van Noord naar Oost. Opnieuw had ik me vergaapt aan het moois onderweg, tot het nathouden van de Amsterdamse… Lees verder Gesmeerd

Vintage

Het begon als een maandagmorgen; van buiten druilerig, met vlagen blauw doorstreept in de lucht, zoals ik me vanbinnen voelde. Bij druileritis helpt er slechts één ding en dat is wandelen. Nadat ik van huis alvast naar metro Noord was gelopen en vervolgens Artis had doorkruist waar ik eindelijk de wolven had gevonden, nam de… Lees verder Vintage

Een nacht in maart, 1987 (2)

Het woord condoleren komt niet bij me binnen. Ik vang iets anders op en het klinkt als feliciteren. “Vertelt u het haar, of zullen wij?” vraagt de andere agent. “Laat mij maar”, antwoordt mijn moeder. Nog voor ze kan beginnen onderbreek ik haar. Boos schreeuw ik dat het klaar is met het gezeur, er moeten… Lees verder Een nacht in maart, 1987 (2)

Anders

Aan een tien jaar durende haat-liefdeverhouding is een einde gekomen. Het is een gedane zaak. Ons mechanische kind, onze Anders (Volvo 164) is verkocht. Hij wordt van Henk uit Ursem en binnenkort gaat hij dus -net als het andere kind – uit huis. Hij gaat wonen in een dorpje van 1800 inwoners waar z’n groene… Lees verder Anders

Geheugendans

Ik volgde een online workshop. In beweging komen vanuit dans. Omdat het zo ruimtelijk is, bevond ik me in m’n nieuwe werkkamer. Precies, de oude slaapkamer van m’n uitgevlogen kind. Zoals Cruyff ooit al troostend sprak: “Elk nadeel heeft z’n voordeel.” Ooit was deze werkkamer annex ex-slaapkamer van het kind, nog iets anders. Lang geleden,… Lees verder Geheugendans

Aanwezig

“Ik vind het zo leuk dat hij nu naar zijn eigen huisje rijdt, met mijn auto. En hij rijdt zo voorzichtig. Wat is hij lang en wat is hij wijs. Z’n meisje vind ik ook leuk. Ze doet me aan iemand denken.” Volzinnen van mijn schoonmoeder die door mijn hoofd ronddolen wanneer ik mijn kind… Lees verder Aanwezig