Elf 🎼

Lieve mam, Ik kan me voorstellen hoe je naar het getal kijkt. Vol ongeloof.Elf. Terwijl je nog eens kijkt, verandert je gezicht met één van je honderdvierenvijftig glimlachen die je me hebt nagelaten. Soms leen ik er eentje. Of vier. Omdat ik ze graag leen, graag met anderen uitwissel en ik het fijn vind, om… Lees verder Elf 🎼

Stekelvarken

Vanmorgen verbleef ik in een tweestrijd met mezelf. Wilde een keuze maken die op het eerste gezicht egoïstisch leek, maar niet zo was bedoeld. Doordat ik steeds meer leer over zelfzorg en dat dit dus niet egoïstisch is maar pure noodzaak, is zo’n stressgolfje met mijn innerlijke criticus dan ook goed te bevaren, tegenwoordig. De… Lees verder Stekelvarken

Ruggespraak

Gisteravond deed ik een schrijfoefening tijdens een uurtje Interplay. Meestal zijn dat oefeningen waarbij gedanst of gezongen kan worden: vanavond mocht er worden geschreven. Intuïtief vooral: laten ontstaan wat er kwam. Downloaden. Waar vandaan dan ook. In mijn Zoomscherm werd nog veel gesproken en verhelderd en ik voelde dat er van alles geschreven wilde worden.… Lees verder Ruggespraak

Es (2)

In 2020 vond ik mijn boom. Een Es, in mijn eigen Amsterdam Noord. Het gebeurde nadat ik een set Keltische boomkaarten had gekocht en in de winkel een Spaanstalige dame ontmoette. Er ontstond een bijzonder gesprek over bomen en energie. Ze vertelde dat ze net als ik gek van bomen was. Dat ze in Noord… Lees verder Es (2)

Nu

Iemand schreef me: “Bo was niet alleen jouw hond, jij was Bo’s mens.” Het kwam binnen: de tranen liepen over mijn wangen. Vandaag deden we een lange wandeling, met de zus-van en met de mensen van Bo. Manlief en ik. Het geamputeerde gezin, want gevoelsmatig is er natuurlijk een plekje over in de auto. In… Lees verder Nu

Penvrienden

Dag drakenboek, Hier een bericht van je kamergenoot. Ik ben dat donkerrode schrijfschrift. Ik lig al een tijdje klem tussen andere schrijfschriften. Tot mijn schrik is mijn borst beschadigd, doordat er een sticker op mij heeft gezeten met de tekst “Spaghetti & Wafels”. Die is er vorige week dus afgescheurd. Deed zeer, man. Alsof er… Lees verder Penvrienden

Zee(r)meermin

Ik ben een kunstwerk. Al jaren. Ik zit prachtig te zijn in Kopenhagen, lok vele mensen naar me toe. Waarom ik klein wordt genoemd? Geen idee want ik voel me groots. Toch zat ik niet altijd op die steen, in Kopenhagen. (Köppenhäffn, zegt Youp van ’t Hek). Mijn verhaal begint in Bergen aan Zee. Op… Lees verder Zee(r)meermin

Lievelingsschoenen

Ha! Hier Conny en Fer. Van Converse. In 2021 kwamen wij in jouw leven. We weten nog precies hoe en wanneer.  Op maandag 29 maart 2021 hield je de pakketjesbezorger aan, op de Stoombootweg, met de vraag of hij al op de Kadoelenweg was geweest. “Nog niet,” antwoordde hij, “maar wacht maar even.” Hij peuterde… Lees verder Lievelingsschoenen

Dialoog tussen rechter- en linkerhand

‘Het is maar goed dat jij niet schrijft,’ hoor ik mijn rechterhand vinnig zeggen tegen mijn linkerhand. ‘Het lijkt echt nergens op.’ Links zucht beschaamd. Ze weet het. ‘Misschien komt dat doordat ik het niet heb geleerd, zoals jij,’ zegt mijn linkerhand. ‘De ruimte niet heb gekregen. En misschien is het wel helemaal mijn taak… Lees verder Dialoog tussen rechter- en linkerhand