Ruggespraak

Gisteravond deed ik een schrijfoefening tijdens een uurtje Interplay. Meestal zijn dat oefeningen waarbij gedanst of gezongen kan worden: vanavond mocht er worden geschreven. Intuïtief vooral: laten ontstaan wat er kwam. Downloaden. Waar vandaan dan ook. In mijn Zoomscherm werd nog veel gesproken en verhelderd en ik voelde dat er van alles geschreven wilde worden.… Lees verder Ruggespraak

Badje

In mijn kleine ondernemerskoninkrijk is weer wat ruis ontstaan. Opnieuw woedt er een stevige interne discussie met in de hoofdrol mijn interne azijnzeiker. “Minder loondienst; méér Fijnbedraad, juffie Wolff,” blaft hij. Mijn hart giechelt: zij is wijzer. Ze kent haar pappenheimers intussen een beetje en laat zich niet meer voor het karretje van het een… Lees verder Badje

Op rolletjes

In de verte zie ik de oudere man zitten. Op zijn rollator. “Ik snap de commotie niet zo,” bromt hij. Ik trek mijn schouders op in een onvervalst “ik weet het ook niet” gebaar en vraag aan mijn poli collega waar de rolstoel is. Die had ik moeten meebrengen. “Sorry,” zeg ik. “Dat was aan… Lees verder Op rolletjes

Vertrouwen

Opnieuw dwaal ik met mijn harige dochters van dertien over het groen langs de Ring A10. Het voelt anders dan afgelopen zondag. Ik voel me rustig. Sereen. Ik voel me gedragen. Als een kind waarvan is en wordt gehouden. Ik voel me zelfs zeker. Boven alles voel ik me (be) vrij(d). Vandaag ben ik systemisch… Lees verder Vertrouwen

Eigen-heid

Zondagmiddag liep ik in het zonnetje, met mijn harige dochters van dertien over het talud langs de Ring A10. Heerlijk buiten dwarrelen en vitamine D opdoen. Sinds de honden puppen waren is de dijk langs de A10 de favoriete wandelplek van ons gezin. Mijn hondenmeisjes kunnen er heerlijk los lopen, zonder gevaar. Waar ze vroeger… Lees verder Eigen-heid

Éénpittig

Daar ging ik, op 21 december op de pont, richting Amsterdam Centraal. Bestemming: De Ruijterkade, Kamer van Koophandel. Bekend terrein. In de jaren ‘90 werkte ik in het pand ernaast; NOG verzekeringen. Alleen van de plek raakte ik al ontroerd. Snuffend liep ik naar binnen, meldde me bij de balie voor mijn afspraak om me… Lees verder Éénpittig

Doos

Tussen een berg losse vellen papier, post-its, een verloren rode draad, een schrijfopdracht waarin het woord Struikenpluiker voorkomt vind ik mezelf zomaar ineens in tranen. Vandaag mag het, besluit ik. Met een woest gebaar schuif ik een tissue over mijn neus. Toch is het niet de lockdown. Ook is het niet het donker wat vandaag geen… Lees verder Doos

Pinguin

Gisteren speelde ik toneel. Online. Heel erg leuk om te doen. Het was uit een serie van vier donderdagochtenden, met elke week een ander thema. Vorige week deden we bijvoorbeeld dieren yoga en ontdekte ik mijn innerlijke pauw. Best lastig als je bedenkt dat ik mezelf niet zo gauw een compliment geef. Gisteren speelden we… Lees verder Pinguin

Stilte

Krakerig stap ik mn bed uit. Niet mijn lijf kraakt mijn stem is aan de beurt. Mijn keel kriebelt, ik heb er vannacht amper van kunnen slapen. Afgelopen maandag nam ik (gulzig) een veel te grote hap van een te hete (warm) portie opgewarmde andijviestamppot met spekjes. Het duurde naar mijn gevoel een uur voor… Lees verder Stilte

Goldie

Vorige week besloot ik in een opwelling dat een grijze spoeling in mijn haar geen kwaad kon. Meer grijs is mooier, dacht ik opgewekt. De tijd vooruit halen, zoiets. Altijd een slecht plan. Tijd is hier en nu en niet eerder of later. Grijs bleek ‘n blondering en dus verbleekte het haar van yours truly… Lees verder Goldie