Kruipgaarde

Terwijl ik mijn fiets een beetje ruw langs de stoep manoeuvreer terwijl ik kleddernat ben door een ‘zomers buitje’, word ik vriendelijk begroet door uitbundig bloeiende paardebloemveldjes in mijn voortuin. Natuurlijk bloeit het hier weeldiger dan bij mijn buren. Geen idee waarom, het gebeurt. Niet alleen het gras is blijkbaar groener. Tijd om me tussen… Lees verder Kruipgaarde

Wereldcup

Soms moet er een nieuwe komen. Een BH, een voorgevelhouder. Meestal stel ik het uit, want ik houd niet van kleding passen. Alles moet uit, het gemiddelde pashokje is al gauw te klein en het licht is genadeloos wanneer het om je lijf gaat. Vooral wanneer je leeftijd een hoger getal heeft dan je schoenmaat.… Lees verder Wereldcup

Octubre

Ieder jaar verbaas ik me over de naadloze overgang van het ene naar het andere seizoen. Zo half augustus merk ik tot mijn schrik dat de zon al zoveel lager staat en een ander, dieper gaand licht lijkt te verspreiden. Het voelt intenser en liefdevoller dan het felle licht uit de maanden juni en juli.… Lees verder Octubre

Kano

“Ga je nog varen?”, vraagt mijn zoon. Het is woensdagavond, kanoavond. Afgelopen zaterdag heeft mijn kind veertien kilometers gekanood, zeg maar gebikkeld, in Waterland. Veertien keiharde kilometers gevuld met tegenwind, inclusief flinke zijwaarste windstoten op en rond het Noord-Hollands kanaal, dat leek te zijn veranderd in een onbestuurbaar golfslagbad. Klappertandend van de kou en van… Lees verder Kano

Dextra

Mijn wereld is vertroebeld zonder dat ik huil. Met het zicht van mijn linkeroog haal ik een havik uit de lucht, daar ligt het niet aan. Dat oog heeft -met correctie, dat wel- een visus van minstens honderdtwintig procent. Het is dat andere oog. Mijn oculus dextra doet het niet goed. Of althans, ze ligt… Lees verder Dextra

Watervrouw

Sinds de zomer ben ik ervoor gevallen. Of eigenlijk ben ik erin gestapt. Onwennig maar na twee keer raakte ik hopeloos verliefd, verkocht en verknocht. De eerste keer kwam ik met gekneusde knieën en beurse dijen uit het gevaarte gekropen. Ik had zo ontzettend mijn best gedaan om niet om te vallen dat mijn lijf… Lees verder Watervrouw

Anders

In 2011 wilden we iets anders. Onze verbouwing noopte tot snoeien in de begroting en dus ook in het wagenpark. Onze benzineslurper Lars, een Volvo 940 uit 1998, werd omgeruild voor Anders, een Volvo 164E uit 1972. Daarmee werd ons leven ook anders. Toegegeven, toeren in een klassieker heeft iets aparts. Tijdens vakantieritten word je… Lees verder Anders

Vrijdag

Soms voel ik me een circusartiest, wanneer ik alle bordjes in mijn leven hoog probeer te houden. Ik ben geen circusartiest dus ik kan dat kunstje helemaal niet. Gelukkig zie ik steeds meer op tijd in, dat hulp geen scheldwoord is en dat een stap terug in sommige gevallen juist een stap vooruit is.

Fin de saison

Al vroeg in het seizoen domineert het goud in de boomtoppen. Door een koperen gloed omgeven, zachtjes ruisend op het ritme van een tropische rest van een overzeese orkaan. Groepjes wilde ganzen vliegen kakelend over mijn hoofd, op zoek naar de juiste aanvliegroute. De kastanje van de buurvrouw buigt haar zware kruin, gedrapeerd met roodbruine… Lees verder Fin de saison