Opruimen

Beluisterde een podcast van Jaap Voigt: Leven en werken in het seizoen. Maand: december. Je beluistert ‘m hier. Nu doe ik al enkele jaren aan thuispelgrimeren via de Heilige Nachten, maar ik wist niet dat er voor die tijd, vanuit een natuurlijke richting vanuit november, (volkomen logisch dus) nog iets aan vooraf ging. Opruimen, afwerken,… Lees verder Opruimen

Buikspreken

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

’s Morgens schrijven in het halfduister. In de nevelen van de nacht, die zich in deze maand niet laten verjagen. En om vier uur in de middag, wanneer de zon het voor gezien houdt (als ze haar neus al heeft laten zien) laat het laatste daglicht mij net nog de essentie van vangen. Wat een… Lees verder Buikspreken

Tijd en plaats

De juiste dingen op de goede tijd en/of plek. Al een paar dagen wilde ik een post schrijven waarin ik mezelf nog wat meer wilde voorstellen. Voor nieuwe volgers en connecties die onlangs zijn aangehaakt. Tot mijn eigen verbazing merkte ik, dat ik maar bleef kauwen op de vraag wat ik daarover kwijt wilde. Heel… Lees verder Tijd en plaats

Ruggespraak

Gisteravond deed ik een schrijfoefening tijdens een uurtje Interplay. Meestal zijn dat oefeningen waarbij gedanst of gezongen kan worden: vanavond mocht er worden geschreven. Intuïtief vooral: laten ontstaan wat er kwam. Downloaden. Waar vandaan dan ook. In mijn Zoomscherm werd nog veel gesproken en verhelderd en ik voelde dat er van alles geschreven wilde worden.… Lees verder Ruggespraak

Ruggespraak

Er komt een foto op. Van mij en Bibi, op een betonnen pier ergens in Penmarch, Bretagne. Het doet me een beetje zeer om ernaar te kijken, waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien is het de eenzaamheid, met dat ene hondje op die rots, in plaats van het vaste span van twee.  Mijn lieve rare… Lees verder Ruggespraak

Pootje

Zojuist heb ik het pootje van Bo’tje opgehaald van het crematorium. Het afdrukje van Bo’tje, in klei gevat. Er zit een kaartje bij: Bo werd op 10 augustus gecremeerd. Dat betekent dat ze afgelopen maandag, de middag waarop ik met zuster Bibi het crematorium bezocht, uit nieuwsgierigheid en om ‘voor te proeven’ waar Bo terecht… Lees verder Pootje

Es (2)

In 2020 vond ik mijn boom. Een Es, in mijn eigen Amsterdam Noord. Het gebeurde nadat ik een set Keltische boomkaarten had gekocht en in de winkel een Spaanstalige dame ontmoette. Er ontstond een bijzonder gesprek over bomen en energie. Ze vertelde dat ze net als ik gek van bomen was. Dat ze in Noord… Lees verder Es (2)

Nu

Iemand schreef me: “Bo was niet alleen jouw hond, jij was Bo’s mens.” Het kwam binnen: de tranen liepen over mijn wangen. Vandaag deden we een lange wandeling, met de zus-van en met de mensen van Bo. Manlief en ik. Het geamputeerde gezin, want gevoelsmatig is er natuurlijk een plekje over in de auto. In… Lees verder Nu

Luchtig

Na vier dagen zonder de olijke tweeling en slechts met één harige prinses is het leven ineens anders. Waar ik voorheen meerdere malen per dag moest roepen “uit” omdat ik struikelde over onze keukenjutter, zit achterblijver Bibi heel rustig naast me aan het keukenblok, wanneer ik kook. Struikel ik over en onzichtbaar stofje, terwijl ik… Lees verder Luchtig

Zonder

Ineens kwam er gisteren zomaar een eind aan een tijdperk. Gisteren hebben we één van onze harige dochters, de dames van Tuttenhoven, onze Bo, moeten laten gaan. Bijna vijftien jaar was ze ons uitbundige hondenmeisje én onze keukenjutter. Altijd op zoek naar iets eetbaars. En als je dan op een dag niet meer eet, is… Lees verder Zonder