Baantje

“Eigenlijk dacht ik altijd dat patiëntenvervoer een lekker simpel baantje was. Een beetje heen en weer rijden. Maar nu ik jouw stukjes erover lees, zie ik al een aantal keer dat in die kortstondige contacten vaak veel méér zit.”Woorden van ‘n vriendin. Ze komen binnen, raken mij. Heel eerlijk gezegd heb ik ook wel eens… Lees verder Baantje

Microsoftie

Sinds de laatste Windows update had ik zomaar ineens een hinderlijk wolkje onderin mijn beeldscherm cadeau gekregen. Op andere keren kwam er een zonnetje. En iets met graden. Uiteraard lag dat aan het (voorspelde) weer van de dag. Zulke spontane dingen wil ik niet want ik houd niet van poespas in mijn beeldscherm. Het leidt af,… Lees verder Microsoftie

Karduwoloog

Een beetje gehaast loop ik over de verpleegafdeling, richting de patiënt die ik rollend naar de poli zal begeleiden. Eenmaal in de kamer aangekomen tref ik een vrolijke meneer in de rolstoel, die zelfstandig mijn kant uit rolt. Of eigenlijk is het meer tollen.Ik schiet in de lach. “Ik ben uw rolmaat,” zeg ik vrolijk. “Maar… Lees verder Karduwoloog

Vaderdag nieuwe stijl

Vaderdag. Met mijn bril, die sinds vorig jaar weer een prominente plek op mijn neus inneemt, valt me ineens op hoezeer ik op hem lijk. Afgelopen voorjaar toen ik omviel kwam ook mijn vader weer om de hoek kijken. Hij overleed toen ik zestien was. Niet de ideale leeftijd om je vader te verliezen, al… Lees verder Vaderdag nieuwe stijl

Passeren

Met verschillende OK programma’s in het ziekenhuis is het soms buffelen met de bedden. Daar is niets vervelend of verkeerd aan, het is vooral lekker doorwerken en de stappenteller ratelt vrolijk door. Een van mijn eerste patiënten van de dag, een oudere en tegelijk kwieke opgewekte man, gaat voor een korte ingreep naar de OK.… Lees verder Passeren

Emotiehuiswerk

Vanmorgen vroeg op pad met de harige prinsessen. De dames van Tuttenhove. Met hun drukke beweeglijke lijfjes struinen ze door het gras, snuffelend en gruttend in de aarde. Terwijl ik naar die zee van beweeglijkheid kijk, komt er een gedachte op, die me laat weten dat deze schatten al ruim twaalf jaar deel uitmaken van… Lees verder Emotiehuiswerk

Pleister

“Godzijdank ben ik dradenvrij en afgekoppeld,” verzucht de patiënt in de rolstoel, terwijl we in de lift staan.“Daar ging ik, vorige week,” zegt de man. “Hartinfarct. Zomaar. Ik werd hier wakker.” “Dat moet behoorlijk schrikken zijn geweest,” zeg ik. “Dat was het zeker,” zegt de meneer. Hij heeft intussen weer een gezonde kleur op z’n… Lees verder Pleister

Prikkie

Gisteren is de eerste Coronaprik gezet. Ik zal eerlijk zijn: ik was enorm nerveus. Niet zozeer om de prik, maar meer nog om het gedoe ván de prik, het gedoe voorafgaand aan de prik, de discussies rondóm de prik en bovenal vroeg ik me af welk gedoe de prik ín mijn lijf gaat veroorzaken. Ik… Lees verder Prikkie