Kano

“Ga je nog varen?”, vraagt mijn zoon. Het is woensdagavond, kanoavond. Afgelopen zaterdag heeft mijn kind veertien kilometers gekanood, zeg maar gebikkeld, in Waterland. Veertien keiharde kilometers gevuld met tegenwind, inclusief flinke zijwaarste windstoten op en rond het Noord-Hollands kanaal, dat leek te zijn veranderd in een onbestuurbaar golfslagbad. Klappertandend van de kou en van… Lees verder Kano

Rust

De zon schijnt uitbundig deze  dinsdagmiddag. Een zachte lentewind waait zachtjes door mijn hoofd, gedachten rondzaaiend. Sinds vanmorgen heeft de hemel er een bewoner bijgekregen want mijn schoonmoeder,  onze miss Alzheimer,  is  voorgoed verhuisd. In liefde losgelaten en hopelijk -er is namelijk nog nooit iemand komen vertellen hoe de ontvangst in het hiernamaals is geregeld-… Lees verder Rust

Ridders

Een beetje verlegen staan ze samen aan de balie, hand in hand, verlegen lachend. Ze draagt een kleurige bloemenjurk die bijna vanaf het plafond reikt tot op de vloer, waar de stof contact maakt met de zwarte veterschoenen met blokhak. Boven de balie vind ik haar hoofd dat bijzonder kunstig en kleurig is opgemaakt en… Lees verder Ridders

Potje

Mijn geblokte Barcelonese pyjamabroek grijnst me tegemoet. Enkele uren geleden wilde ik er een nieuw elastiek in rijgen maar toen ik voor de materialen naar boven liep, ben ik blijven hangen op zolder. Op zoek naar voorjaarskleding want het seizoen van tussenkleding is begonnen. Een deel van de voorjaarscollectie is inmiddels in de wasmachine beland;… Lees verder Potje