Equi’libre

Het gebeurde vanmorgen zomaar weer. Even nadat ik een grote zucht des levens had geslaakt, fladderde er een bontgekleurde vlinder om mijn hoofd, om zich even later op de uitbundig bloeiende witte lobelia te nestelen. Dat klinkt gek in oktober. Toch is het zo; in de bloembak die de schutting overgroent, bevindt zich een meer… Lees verder Equi’libre

Natijd

        Trappers draaien als de zinnen in mijn hoofd Bladgeruis op het ritme van de zuidwester die mij kietelt in de rug Boomgefluister onderbroken door de woorden die kwamen in de avond, zullen blijven in de nacht Feestelijk gesproken aan elkaar geregen letters overgoten met muziek Schrijvers lazen tafels vol gestapelde karakters… Lees verder Natijd